verb forms of afvaardigen
| Gebrauch | - |
|---|---|
| Trennbar | af |
| Tegenwoordig en verleden deelwoord | afvaardigend |
| und | afgevaardigd |
| Ich | Du | Er/Sie/Es | Wir | Ihr | Sie | |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Presens | vaardig af | vaardigt af | vaardigt af | vaardigen af | vaardigen af | vaardigen af |
| Imperfect | vaardigde af | vaardigde af | vaardigde af | vaardigden af | vaardigden af | vaardigden af |
| Toekomende tijd I | zal afvaardigen | zult afvaardigen | zal afvaardigen | zullen afvaardigen | zullen afvaardigen | zullen afvaardigen |
| Conditionalis I | zou afvaardigen | zou afvaardigen | zou afvaardigen | zouden afvaardigen | zouden afvaardigen | zouden afvaardigen |
| Perfectum | heb afgevaardigd | hebt afgevaardigd | heeft afgevaardigd | hebben afgevaardigd | hebben afgevaardigd | hebben afgevaardigd |
| Voltooid verleden tijd | had afgevaardigd | had afgevaardigd | had afgevaardigd | hadden afgevaardigd | hadden afgevaardigd | hadden afgevaardigd |
| Toekomende tijd II | zal afgevaardigd hebben | zult afgevaardigd hebben | zal afgevaardigd hebben | zullen afgevaardigd hebben | zullen afgevaardigd hebben | zullen afgevaardigd hebben |
| Conditionalis II | zou hebben afgevaardigd | zou hebben afgevaardigd | zou hebben afgevaardigd | zouden hebben afgevaardigd | zouden hebben afgevaardigd | zouden hebben afgevaardigd |
| Imperatief | - | vaardig af | - | - | vaardigt af | - |
« afvaardigen »
synonyms
afvaardigen
·
translations
afvaardigen
Look up afvaardigen in Dutch dictionary for verbs and conjugation.
